Lidwien's voorproefje en terugblik op het programma van London Calling
	Line ups London Calling, Paradiso, Amsterdam
charts:    Free40     |   Free Advice List    |   NL Indie Chart |   Club Chart  |   Album Chart    |   De Verleidelijke 14
Misc.:   Free40 historie   |  Indie historie |  Jaaroverzichten |   CD Releases |  Concerten  |  Clubs |  Acties  |  Jingles  |  Links

 

London Calling 12,13,14 & 15 november 2008, Paradiso, Amsterdam

 
Woensdag 12 november

 
Cajun Dance Party
Als het woord 'catchy' nog niet had bestaan, dan hadden de de Britse binkies van Cajun Dance Party dit woord zeker uitgevonden. Het debuutalbum The Colourful Life staat daadwerkelijk vol met prachtige poppareltjes. Gitaren, strijkers, orgels en een charismatische zanger die nog dunner is dan een microfoonstandaard. Cajun Dance Party heeft het allemaal. Hun single ‘The Race’ was in Engeland al een dikke hit en hun optreden op Glastonbury vorig jaar, werd door velen als een van de hoogtepunten van het festival gezien. "Cajun Dance Party are the new Smiths and quite possibly the new Radiohead too." Maar denk ook aan The Kooks en Belle and Sebastian.
www.myspace.com/cajundanceparty

Donderdag 13 november

Amazing Baby
MGMT is zo 2008. Nee, wie echt bij de tijd is weet alláng dat Amazing Baby, de nieuwste melodieuze hippie indie sensatie uit Brooklyn is, toch? Amazing Baby is, Amazing…… Baby! Roxy Music in duet met Devandra Banhart, Suede die een Oasis nummer coveren of Joy Division op XTC. Het modieuze viertal maakt de oversteek naar Europa, zodat ook wij kunnen genieten van de epische, psychedelische popnummers waar de internationale media zo lovend over schrijven.
http://www.myspace.com/theamazingbaby

Friendly Fires
Friendly Fires: zeer geschikt voor in de disco en voor thuis. Zanger Ed Mac is ‘mister Rock n Roll’, hyperactief en gezegend met een gouden keel. Jack Savidge and Edd Gibson zorgen voor stampende en swingende beats, ronkende bassen en dansende synthesizers. Friendly Fires gooit momenteel hoge ogen en staat flink in de belangstelling van de internationale media. Het onlangs verschenen album ‘Friendly Fires’ wordt door de pers juichend ontvangen. Het drietal stond al twee keer eerder op London Calling en speelt deze keer weer in de Kleine Zaal.
http://www.myspace.com/friendlyfires 

Wild Beasts
Als een band de naam Wild Beasts heeft, dan verwacht je keiharde gitaren, lauw bier, een hoop geschreeuw en leren jacks. Niets is echter minder waar. De band uit Leeds tapt uit andere vaatjes. Avant gardistisch, symfonisch, pop, rinkelende gitaren, cabaret, Morrissey, Kate Bush, Orange Juice, Arcade Fire, The Veils, donker maar toch ook licht. Oftewel, het is heel moeilijk om deze band in een hokje te plaatsen. Wat echter wel zeker is, is dat als je het een keer hebt gehoord wil je het vaker horen en krijg je heel erg zin om Wild Beasts een keer live te zien. En dat kan binnenkort, dus begin maar vast met luisteren.
www.myspace.com/wildbeasts


Vrijdag 14 november

 
The Courteeners
The Courteeners uit Manchester zijn directe afstammelingen van de Stone Roses, the Buzzcocks, The Happy Mondays en natuurlijk Oasis. John Squire van de Stone Roses hoorde zelfs een beetje Morrisey in de teksten van Courteeners’ frontman Liam Fray. Gelukkig zijn the Courteeners niet een kopie van eerder genoemde bands maar wellicht wel de nieuwste troonopvolgers. Live komt de no-nonsense branie van de band het best uit de voeten. Tijdens Koninginnedag speelde de band al op London Calling.
http://www.myspace.com/thecourteeners
 

FrYars
FrYars is de 19-jarige Ben Garrett uit London. In zijn eentje maakt hij licht gefreakte elektronica met fantasievolle melodielijnen a la de Junior Boys en Radiohead. Zijn troef is zijn stem: Brian Ferry meets Rufus Wainwright meets Patrick Wolf. NME zegt: “FrYars sounds like Anthony And The Johnsons playing ‘Kid A’-era Radiohead.” De muziek van FrYars is avontuurlijk, maar blijft binnen de lijntjes. Garrett is vrienden met de andere jonge creatieve Londenaren van the Bombay Bicycle Club en Cajun Dance Party. FrYars zou eigenlijk al in april van dit jaar naar London Calling komen, maar werd toen opgehouden door de plaatopnamen die hij aan het maken was.
http://www.myspace.com/fryars

 
The Hot Melts
Het powerpop kwartet uit Liverpool dat luistert naar de naam the Hot Melts doet menig tienerhart sneller kloppen met hun heerlijke Rock ‘n’ Roll powerpop. Denk de band Weezer, de televisieserie Happy Days, bubblegum en meerstemmige refreintjes zonder te zoet te zijn. Swingende gitaar riffs en rammelende drums, lekker swingen en snoeien. De heren hebben al een contract te pakken bij Epitaph, dus ook dat zit wel goed.
http://www.myspace.com/thehotmelts
 

Late Of The Pier
Het vierkoppige, excentrieke electro new rave-pop band uit de East Midlands, geniet steeds groter succes in thuisland en buitenland. Hun muziek is vergeleken met Daft Punk en The Flaming Lips die samen naar een science fiction kanaal kijken. De band stoeit met techno, electro en rauwe indiegitaren, geheel volgens de DIY-stijl. Late of the Pier speelde al eerder op London Calling en nu, vlak voor de grote doorbraak weer in de Grote Zaal van Paradiso.
www.myspace.com/lateofthepier

 
Oppenheimer
Dit Ierse duo maakt fuzzy synth pop met heel mooie melodieën zoals die alleen door Ieren lijkt te kunnen worden gefabriceerd. Het album ‘Take the Whole Midrange and Boost It’ wordt uitgebracht door het Fantastic Plastic label. Dit is het label van onder andere the Futureheads, Strange Death of Liberal England en Guillemots. Oppenheimer is de bom, met vocoder!
http://www.myspace.com/oppenheimer

 
The Pan I Am
Nadat de band Larrikin Love in 2006 ophield te bestaan kwam frontman Edward Larrikin twee maanden later met zijn solo project The Pan I Am op de proppen. Literatuur en overstuurde folk zijn de ingrediënten en deze worden op een weirde, maar aangename manier aan elkaar gekoppeld. Beetje Tom Waits, beetje Velvet Underground en een heleboel The Pan I Am. Als een jonge Morrissey trekt hij ten strijde tegen een Engeland waar hij geen groot fan van is. Politiek, literatuur, misschien een beetje zwaar. Maar maak je geen zorgen. Het zit verpakt in zeer indrukwekkende popmuziek.
www.myspace.com/thepaniam
 

Selfish Cunt
Het is hoogstwaarschijnlijk de eerste en dan meteen ook de laatste keer dat Selfish Cunt komt optreden in Paradiso. De optredens zijn zo explosief, destructief en controversieel dat ze in Engeland al in een groot aantal popzalen niet meer worden toegelaten. De band speelt een soort keiharde horror punk en heeft nummers met titels als 'Britain Is Shit' en 'Fuck the Poor'. Gezellig. Dat niet, maar dat is ook niet de bedoeling van Selfish Cunt. Vooral zanger Martin Tomlison is een soort Iggy Pop in een spookhuis. Hierbij vergeleken zijn The Horrors maar een vrolijk boybandje. Ja, er staat heel wat te gebeuren in de kleine zaal van Paradiso.
www.myspace.com/ixnewyork

 
Slow Club
Slow Club is een soort eemansband maar dan met twee mensen: Charles en Rebecca uit Sheffield. Hij speelt gitaar en zingt en zij drumt op allerlei voorwerpen (flessen, stoelen, lepels) en zingt er ook bij. De liedjes hebben vrolijke, vernuftige teksten en de muzikale begeleiding is pure pop, folky en rockabilly met een knipoog. Hij is al jaren fan van Leonard Cohen en zij is verliefd op het werk van Rod Stewart. Samen klinken ze een beetje als Nico en Bob Dylan uit Sheffield die auditie doen voor Los Campesinos. Moshi Moshi bracht de EP ‘Let’s Fall Back in Love’ uit. Slow Club maakt onderdeel uit van de Big City Folk stroming: ‘Do It Yourself’ folk, met positieve inslag, gespeeld door jonge hipsters uit grote steden.
http://www.myspace.com/slowclub 

 
Trouble Andrew
Professioneel snowboarder, het liefje van Santogold en ook nog muzikant. Het moet niet veel gekker worden! Deze Trevor Andrew mixed het snowboard- en skate gevoel met muziek: beats en gitaren vormen de basis van de punk/crunk/skate synth-heavy dance waar Trevor zelf overheen rapt en zingt. Dat snowboarden en muziek maken heel goed samen gaan bewijst Trouble Andrew, de muziek is aangenaam laid back en erg dansbaar tegelijk.
http://www.myspace.com/troubleandrew 

White Lies
Jong, afkomstig uit Manchester, voornamelijk gekleed in zwart en beïnvloed door Echo & the Bunnymen, Tears for Fears en Joy Division. Dat zijn veelbelovende elementen. De vier heren van White Lies maken alle verwachtingen waar, zowel op plaat als op de bühne. De debuutsingle 'Unfinished Business' zou zo maar van Interpol of the Editors kunnen zijn en is een regelrechte hit.
www.whitelies.com  

Zaterdag 15 november
 

Baddies
Ha fijn, vier schreeuwerige vriendjes uit Southend die luisteren naar de naam Baddies. Stevige gitaarklanken worden ondersteund door staccato ritmes en meerdere zangstemmen. Rythmische punkrock die zeer geschikt is om heel hard op te dansen. Met z’n allen lekker rocken, dat is het motto van de band. Nu nog het best bewaarde geheim uit de U.K., binnenkort wereldberoemd?
http://www.myspace.com/baddies 

Bombay Bicycle Club
De band Bombay Bicycle Club bestaat uit vier piepjonge jongens uit London. Na een slechte start schreven ze zich in voor de "Road to V" bandwedstrijd. De winnaar van deze competitie mag het V festival openen. Toen ze hoorden dat ze in de finale stonden dachten ze dat ze voor de gek werden gehouden. Het was geen grap, ze speelden in de finale, wonnen en openden het festival in augustus 2006. Daarna ging het alleen maar beter. Producer Jim Abbis (Arctic Monkeys, Editors, Kasabian) zag ze spelen en stelde voor een e.p. met ze op te nemen. Zo geschiedde. De muziek is prachtig, up-tempo maar dromerig en mysterieus. Het kruipt onder je huid en blijft daar heel lang zitten. 'Don’t be deceived by their age – there’s a lifetime of experience in these glorious tunes.' Nu ze eindelijk van hun ouders naar het buitenland mogen om op te treden, vindt het debuut natuurlijk plaats tijdens London Calling.
www.myspace.com/bombaybicycleclub

Bromheads Jacket 
Op vorige edities van London Calling was het optreden van Bromheads Jacket voor het aanwezige publiek en voor de band zelf een absoluut hoogtepunt. Dit najaar verschijnt het tweede album en de band komt daarom speciaal naar hun favoriete stad, Amsterdam.
www.bromheadsjacket.com

Esser
Samples, reggae, rock, electronica en hip hop. Artiest Ben Esser gooit als een nieuwe hippe Beck alles door elkaar. Romantische popliedjes maar dan met verschrikkelijk goede beats. De 23-jarige Londenaar is een soort charmante nerd die thuis alles alleen op zijn laptop in elkaar zet. Live gooit hij echter alle remmen los. Luister naar zijn nieuwe single 'Headlock' en je wordt heel blij. Lilly Allen, The Streets, Pharrel Williams en natuurlijk Beck, en dat alles in dat rare dunne mannetje Esser.
www.myspace.com/esserhq

 Glasvegas
Het geluid van Glasvegas is groots, dramatisch en (hoop)vol. De basis bestaat uit 50’s/60’s vintage rock en pop (Phil Spector, melodieën en meerstemmige zang), hierover wordt een dikke laag stemmige gitaren gemixt die het geheel een zwaardere ondertoon meegeeft. Meeslepende shoegazer en die typische vol geproduceerde sound. Singles ‘Daddy’s Gone’, ‘It's My Own Cheating Heart That Makes Me Cry’ en ‘Geraldine’ zijn regelrechte hitsingles, nostalgisch herkenbaar doch vernieuwend. De band bestaat amper twee jaar. Al vrij snel na de oprichting worden ze gespot door Alan McGee (ontdekker Oasis, manager van The Jesus and Mary Chain en de grootste fan van Glasvegas) en belandt de band in een rollercoaster. De tweede single ‘Daddy’s Gone’ verscheen in november 2007 en de platenmaatschappijen vielen over elkaar heen met biedingen, iedereen wilde deze band een contract aanbieden. Uitverkochte concertzalen, bomvolle tenten op de grote festivals en lyrische recensies nog voordat de plaat uit is voor Glasvegas afgelopen zomer. Groot Brittanië is helemaal in de ban van deze Schotten en maakt de band eindelijk de oversteek naar Nederland.
www.myspace.com/glasvegas 

Magistrates
Magistrates uit Essex zijn de frisse wind door je Ipod. Muziek voor geest, voeten en heupen met een super aanstekelijke groove. De Amerikaanse invloeden Prince, Sly Stone en Curtis Mayfield worden gecombineerd met de Engelse Bowie, Cazals en Gang of Four. Deze gevarieerde combinatie maakt de Magistrates veel belovend. XL Recordings pikte het viertal ook al op en bracht onlangs de eerste single uit.
http://www.myspace.com/magistratesband 

Twisted Wheel
Twisted Wheel uit Manchester bestaat uit drie kanonskogels vol adrenaline die sterke liedjes maken die alle kanten op rammelen. De nummers verhalen over het straatleven in Noord Engeland en zijn vaak scherp en licht sarcastisch. Gewoon gaan is het devies, net zoals The Clash, The Libertines en Pigeon Detectives.
Twisted Wheel speelt deze herfst in het voorprogramma van Oasis (lees: grote stadions vol mensen!) en bracht het debuutalbum ‘You Stole the Sun’ uit bij Columbia Records.
http://www.myspace.com/thetwistedwheel  

Line-up vrijdag 25 april:
Blood Red Shoes, Dead Kids, Exile Parade, Get Shakes, Ipso Facto, Make Model, Metros, Mystery Jets, the Ting Tings, Baltic Fleet, Florence and the Machine.

Afterparty 25 april: The Ting Tings, Get Shakes, Dead Kids

Line-up zaterdag 26 april:
Cage The Elephant, Get Cape Wear Cape Fly, Joe Lean and the Jing Jang Jong, Late of the Pier, Let’s Wrestle, One Night Only, Pete and the Pirates, Video Nasties, The Rascals, Broken Records, Friendly Fires, Johnny Foreigner.

Afterparty 26 april: Johnny Foreigner, Friendly Fires, Late of the Pier.

Line-up koninginnedag 30 april:
The Young Knives, The Courteeners, Peggy Sue and the Pirates, Hatcham Social, ¡Forward, Russia!, Cheeky Cheeky and the Nosebleeds, Silvery, Scram C Baby, Bettie Serveert.

Chrome Hoof en frYars hebben helaas moeten afzeggen. Respectievelijk wegens ziekte en het opnemen van een album.

Bands:

The Metros
Even simpel als briljant en niemand die zonder ‘m kan: de Londense tube. Als The City is dichtgeslibd, de taxi te duur is en en fietsen een regelrechte zelfmoordpoging, dan is er altijd nog de metro. Dit vijftal uit Londen was zo verliefd op de ondergrondse dat ze er hun band zelfs naar vernoemden. The Metros vallen op door hun onweerstaanbare rockabilly drive en voorliefde voor oude punk n’ roll. 35 jaar na Elvis’ dood mag er weer gerock n’ rollt worden, dus zwaaien maar met die jurken en heren, vergeet niet genoeg haarvet mee te nemen. Op hetzelfde label als The View en vrienden van Jack Peñate, dus binnenkort een hit!
http://www.myspace.com/themetrosband 

 
Video Nasties
De Video Nasties zijn een nieuwe, getalenteerde band op het label Way Out West dat we al kenden van bands als Late Of The Pier en Cajun Dance Party. Agelopen november waren de Nasties volgens velen het hoogtepunt (keer twee) van London Calling en voor iedereen die ze gemist heeft, in april op  herkansing!
Video Nasties maken de oldschool post-punk van nu, hoe dat klinkt? De Buzzcocks in gevecht met Devo terwijl Julian Casablancas (The Strokes) zingt.
www.myspace.com/videonasties

 
Get Cape Wear Cape Fly
Hmmm… erm, I guess kind of like modern-day troubadour folk mixed with a bit of dance music and a bit of indie… I don’t really know to be honest, it’s a bit of a difficult one to pigeonhole, unfortunately. Ja, het is wat moeilijk om de muziek van Get Cape Wear Cape Fly in een paar woorden te vatten. Dat vind Sam Duckworth, de man achter het soloproject Get Cape Wear Cape Fly, zelf ook. Elektronica, acoustische gitaren en trompetten fladderen in het rond. Melodieus en dansbaar. Een singer-songwriter met een laptop. Als jong jochie speelde Duckworth in verschillende punkbands. De muziek is veranderd, de maatschappijkritische teksten zijn echter gebleven. In Engeland is hij al een grote naam. Get Cape Wear Cape Fly werd in 2007 zelfs genomineerd voor een Shockwave NME Award in de categorie "Best Solo Artist", samen met Thom Yorke, Jarvis Cocker en Lilly Allen. Get Cape Wear Cape Fly speelt bijna nooit buiten het Verenigd Koninkrijk, dus dat deze man naar het London Calling festival komt is zeer bijzonder.
www.myspace.com/getcapewearcapefly

 
Let's Wrestle
“Let’s wrestle let’s fucking wrestle. Get yer crack pipe out baby and let’s start a fight. Let’s wrestle let’s fucking wrestle, get your high heels on and dance all night!’
Let’s Wrestle borrelt van de aanstekelijke lo-fi energie. Het jonge trio uit Londen maakt simpele rammelpop liedjes met teksten over lijm snuiven, tegen auto’s pissen en meisjes haten.
De single I Won't Lie To You is hiervan een mooi voorbeeld. Dit charmante juweeltje van 1 minuut en 42 seconden laat je vol verbazing achter en doet je gelijk verlangen naar meer. Perfecte popliedjes in een hele vieze, kapotte jas.
www.myspace.com/letsfuckingwrestle

 
Get Shakes
De ‘Get Shakes’ broers Matt en Darren Farrow maken dans muziek in de vertouwde DFA stijl: een mengeling van punk-funk en opzwepende electro met vocalen, met behulp van synths en computers. Adam & The Ants zijn te horen maar ook Blackstrobe en LCD Soundsystem komen om de hoek kijken. Trek je beste dansschoenen dan ook maar vast uit de kast.
www.myspace.com/getshakes

Late Of The Pier
Late Of The Pier is een vierkoppige, excentrieke electro new rave-pop band uit de East Midlands, die groot succes geniet in clubs in en om Londen en in Europa. Hun muziek is vergeleken met Daft Punk en The Flaming Lips die samen naar een science fiction kanaal kijken. De band stoeit met techno, electro en rauwe indiegitaren, geheel volgens de DIY-stijl. Het debuut album ‘The Bears are Coming’ komt deze lente uit.
www.myspace.com/lateofthepier
 

The Courteeners
The Courteeners uit Manchester zijn directe afstammelingen van de Stone Roses, the Buzzcocks, The Happy Mondays en natuurlijk Oasis. John Squire van de Stone Roses hoorde zelfs een beetje Morrisey in de teksten van Courteeners’ frontman Liam Fray. Gelukkig zijn deze nieuwkomers niet enkel een kopie van eerder genoemde bands maar wellicht wel de nieuwste troonopvolgers. De muziek van The Courteeners is net dat beetje meer dan bas, gitaar, drums en zang. De liedjes hebben net dat beetje meer emotie en melodie en creativiteit. Zal het dan toch in de Manchesterse lucht zitten? Live komt de no-nonsense branie van de band het best uit de voeten. In hun thuisstad verkochten ze al grote zalen uit en hebben ze een grote schare volgelingen.
http://www.myspace.com/thecourteeners
 

Peggy Sue and the Pirates
Niet te verwarren met Pete and the Pirates; Peggy Sue and the Pirates zijn twee dames en een akoestische gitaar die intieme, low-key, beatnik ballades maken. Hun stemmen vullen elkaar aan en tuimelen over elkaar heen. Antifolk, of liever: antisoul zoals ze het zelf het liefst noemen. Het duo Rosa Rex en Katy Klaw uit Brighton zijn dikke vriendinnen met onder andere Kate Nash en Regina Spektor. Peggy Sue and the Pirates is dé tip voor fans van eerder genoemden.
http://www.myspace.com/peggysueandthepirates
 

The Young Knives
“I am pretty aggressive about how I would like us to sound. I have no interest in becoming the next piss weak MOR band for music industry morons to cream their jeans over” aldus The House of Lords, de merkwaardig genaamde bassist van The Young Knives, een trio uit Oxford, dat wars van alle hypes en trends hun eigenzinnige postpunk speelt. Begonnen als een Ned’s Atomic Dustbin coverband, heeft de band de laatste jaren haar eigen geluid ontwikkeld: dissonante gitaren en markante zang lijken elkaar in de weg te staan, maar komen samen in hele goede liedjes, die in de lijn liggen van Pavement, Buzzcocks, Pixies, Supergrass en Pere Ubu. In november 2006 speelde het trio al op London Calling, er komt een tweede optreden en een tweede album!
http://www.theyoungknives.com

Woensdag 30 april

Zaal open: 16.00 uur

Entree: 10,- excl. lidmaatschap (3,- p.m./18,- p.j.)

 

 

Vorige edities

2007:

 

LONDON CALLING, 2,3,4 november 2007, Paradiso, Amsterdam

Vrijdag 2 november:
New Young Pony Club, Foals,
Look See Proof, XXTeens, Black Affair,
Friendly Fires, Scouting For Girls, Clocks, The Maccabees.

Zaterdag 3 november:
The Rakes, Assembly Now, Blood Red Shoes, Video Nasties,
Sonny J, Dragons, Prinzehorn Dance School,
The Wombats, Los Campesinos!, Jack Peñate, Reverend and the Makers

Zondag 4 november:
The Displacements, Underground Heroes, The Runners, Noah and the Whale,
The Dykeenies, Derek Meins
 

De line up is als volgt:

VRIJDAG 2 NOVEMBER

Dananananaykroyd
De fanclub van acteur Dan Aykroyd heeft er een stel stotterende fans bij. Een zestal uit Glasgow, om precies te zijn. Muziek maken doen ze ook, en niet te zuinig. Met maar liefst twee drummers en een frontman die klinkt als de zoon van Henry Rollins lijkt het alsof ze Pavementliedjes op een punkmanier spelen. ‘We are the party’ brullen ze in One After One, nauwelijks boven de gierende, slecht gestemde gitaren heen komend. Dat valt nog te bezien, zeker is dat dit een van de meest intense shows op London Calling wordt.
http://www.dananananaykroyd.co.uk                                                                                                                      

Foals 
De vijf jonge veulens van Foals doen de naam eer aan: rondspringende dartelende jonge paarden met een voorkeur voor optredens op onverwachte locaties als woonkamers. Indie-pop riffs worden gecombineerd met techno beats en math rock. En, vergeet vooral de vocalen niet; die schipperen tussen zang en geschreeuw. Foals is zeer geschikt voor fans van the Rapture, Battles en TV on the Radio. Het nummer ‘ Hummer’ verscheen op het vierde deel van de Kitsune verzamelaar. Deze singel is uitermate dansbaar: rauwe gitaren tekenen messcherpe hoekige figuren over offbeat drum en de stuwende baslijnen. 
http://www.myspace.com/foals

 The Hours
 “It’s True, We Mean What We Say” is de eerste zin van het manifest van The Hours.En laten we dat maar gewoon aannemen. The Hours, zijn Antony Genn en Martin Slattery. Zegt je in eerste instantie niks? Genn speelde bij Pulp en Elastica en Slattery toerde met The Black Grapes. Beiden maakten tevens deel uit van de band van Joe Strummer (The Clash). Het duo vond elkaar in de muziek en startte de nieuwe band: The Hours. De nummers zijn bezwerend melodieus, licht dramatisch, gelaagd en hebben diepzinnige teksten. Maar gelukkig blijven het popliedjes waarbij het Britpop verleden van beide heren duidelijk hoorbaar is; onder de bombast zit een fijn britpop deuntje.
www.thehours.co.uk  

Look See Proof 
Jubelende gitaarlijnen, springerige drumpatronen en driestemmige zangstemmen die zowat overslaan van enthousiasme: Look See Proof heeft het allemaal! Rechtstreeks uit Bedford (juist ja, daar) en pas een band sinds januari vorig jaar. Goed, met de broertjes Sells op vocalen heb je dankzij de familieband natuurlijk een voorsprong, maar toch: als je debuutsingle Tell Me Tell Me Tell Me al binnen een week uitverkoopt en BBC-DJ Steve Lamacq je zowel tot single van de week promoveert als je een live-sessie voor de radio laat doen, dan doe je het goed. Tsja, tegen zulke catchy liedjes en zoete koortjes is niemand bestand. 
http://www.myspace.com/lookseeproof

Los Campesinos
Let op: dit zou weleens de band kunnen zijn waarvan je later zult zeggen ‘die zag ik nog bij hun podiumdebuut in Nederland, op London Calling. Echt!’ Het achttal uit Cardiff (dat is Engeland, niet Spanje) hebben niet voor niets een nummer dat You Me Dancing heet. En zoals dat hoort bij een achttal hebben ze allemaal dezelfde achternaam (Campesinos), maken ze prachtige cartoonclips en staat er zelfs een goeroe op de loonlijst. Los Campesinos grossiert in tweestemmige gitaarliedjes met melig-bizarre teksten. Muzikaal doet het regelmatig aan zowel Pavement, Belle And Sebastian en Architecture in Helsinki denken. Met andere woorden: feest! Neem wat dat betreft dé anthem van deze London Calling, We Throw Parties, You Throw Knives niet te serieus en laat je slagersmessen thuis.
http://www.loscampesinos.com

The Metros
Even simpel als briljant en niemand die zonder ‘m kan: de Londense tube. Als The City is dichtgeslibd, de taxi te duur is en en fietsen een regelrechte zelfmoordpoging, dan is er altijd nog de metro. Dit vijftal uit Londen was zo verliefd op de ondergrondse dat ze er hun band zelfs naar vernoemden. The Metros vallen op door hun onweerstaanbare rockabilly drive en voorliefde voor oude punk n’ roll. 35 jaar na Elvis’ dood mag er weer gerock n’ rollt worden, dus zwaaien maar met die jurken en heren, vergeet niet genoeg haarvet mee te nemen. Op hetzelfde label als The View en vrienden van Jack Peñate, dus binnenkort een hit!  
http://www.myspace.com/themetrosband

New Young Pony Club
Gooi nou eindelijk die I Love NY shirts de deur uit, het is tijd voor iets nieuws: I Love NYPC. Feest een avond mee met de dames en heren van de New Young Pony Club en je weet waarom. De NYPC richt zich op hoofd, hart en de voeten van het publiek. Hoofd en hart worden geraakt door uitdagende teksten, seksueel en intellectueel, en de voeten die volgens automatisch. Volgens de NYPC kan een nummer tegelijkertijd inhoud hebben én een pakkend refrein, kan een nummer stof zijn tot nadenken maar ook zorgen dat je op de dansvloer verliefd wordt. En waarom zou dat niet allemaal tegelijk kunnen? Ze zien zichzelf als het Britse equivalent van wat artiesten als James Murphy en The Rapture in New York doen. Hun album heet ‘Fantastic Playroom’ en de singles ‘Get Lucky’, ‘Ice Cream’ en ‘The Bomb’ zijn alvast onweerstaanbaar. Er mag dus gedanst worden.
 http://www.myspace.com/newyoungponyclub

ZATERDAG 3 NOVEMBER 2007

Assembly Now
 Gitaar, bas, drum en zang, verzamelen op het podium en gas erop! Het nummer ‘It’s Magnetic’ is opzwepend en energiek en kreeg terecht meteen veel airplay in de UK. Assembly Now maakt van die frisse gitaarpop waarvan je hoofd en je benen gaan bewegen. De eerste demo van  de band werd in 2006 geproduceerd door John Fortis (Razorlight, Art Brut) en Howard Gray (The Cure, U2). Het viertal is zowel op als achter het podium bijzonder entertaining. Een van de boys is al tijdens een optreden van het podium gelazerd en nadat de band een ernstig ongeluk met hun busje had overleefd was hun enige zorg of het scrabblespel waar ze mee bezig waren beschadigd was.
www.assemblynow.com

Blood Red Shoes
Soms kan eenvoud zo prettig zijn. Blood Red Shoes uit Brighton maakt het allemaal niet moeilijker dan het is. Steven Ansell and Laura-Mary Carter zijn maar met zijn tweeën. Hun disco punk stijl nummers zijn momentopnames. Ze zingen en spelen wat ze op dat moment voelen. Titels als ‘It’s Getting Boring’ en ‘You Bring Me Down’ liegen er niet om. Mochten ze over een tijdje in een heel andere groove zitten, dan zullen ze waarschijnlijk heel andere muziek maken. Eerlijkheid voor alles, ze hoeven niet in een bepaald format te passen. Het gaat er alleen om mensen enthousiast te krijgen. En de dansvloer vol! Het tweetal mag er dan schattig uit zien, vergis je niet, ze maken enorm veel herrie! 
www.myspace.com/bloodredshoes

Does it offend you yeah?
 Gefilterde funk, kwaaie electro en twisted disco! Een van de successen van London Calling goes 5 days Off afgelopen juli komt terug.Daft Punk zoals ze begonnen; deze rockende robots spuwen vuur. Does It Offend You, Yeah? had net zo goed uit Frankrijk kunnen komen: de refreintjes zijn overgoten met vocoders a la Daft Punk. Dit wordt gecombineerd met de samples van Sebastian en de grimmige elektronica van Justice. Toch zijn de heren Engels. De eerste single ‘Weird Sience’ werd geproduceerd door Rich Costey, de producer van Franz Ferdinand. www.myspace.com/doesitoffendyou

Dragons
Is het Joy Division met Ian Curtis? Zijn het de Editors met meer synthesizers? Of is het Interpol maar dan minder bombastisch? Nee toch niet. Het is Dragons uit Bristol. De muziek is bezwerend, de monotone bas vormt de basis, aangevuld met scheurende gitaren en een flinke laag synths die zorgen voor een lichte sprankeling her en der. De basis van de band is het Duo Anthony Tombling Junior en David Francolini, live doen ze het met zijn vijven. De “NME-buzz” is nog niet gaande rond deze band. Maar geloof ons, dit duo kan wel eens heel groot worden.  
http://www.dragons.cc

Prinzehorn Dance School
Prinzehorn Dance School bestaat uit het dynamische duo Tobin Prinz and Suzi Horn (dit zijn niet hun echte namen). Dansen op de muziek van het duo zul je zeker! Met zijn tweeën maken ze een-twee-drie-vier dance punk met onderkoelde gitaardeuntjes en stoere, solide baslijnen. De zangstijl is staccato en varieert van zeer rustig tot geschreeuw. De vergelijkingen met The Kills (ook man-vrouw), ESG en the Fall zijn niet van de lucht! Prinzehorn Dance School is de getekend door James Murphy op het DFA label. Hiermee is Prinzehorn Dance School de eerste niet-Amerikaanse band die een plaat uitbrengt op DFA. De band heeft overigens geen Myspace, een unicum!
www.prinzehorn-dance-school.com

The Rakes
Met hun mix van post-punk à la Cheap Trick, 80's rock en (Brit)pop met een twist, veroveren The Rakes langzaamaan de wereld. De Londense The Rakes zijn een kruising van working class heroes die het alledaagse leven bezingen en hippe, modebewuste jongeren. De band ontstond een aantal jaar terug, in de tijd dat The Strokes, The Streets en “The Etcetera’s“ uitkwamen. De vier heren noemden hun band (nu ze er toch in zaten) The Rakes, oftewel; De Harken, omdat ze allen dun zijn. Het tweede album ‘Ten New Messages’ kwam begin dit jaar uit. Waar Alan Donahue op het debuut ‘Capture/Release’ vooral zingt over ‘work, work, work’  en slechts sporadisch over gewichtiger zaken, ligt op album nummer twee de nadruk op zwaardere thema’s. “Een verzameling normale reacties op wat er in de wereld plaatsvindt”, aldus zanger Donahue.
http://www.therakes.co.uk

The Wombats
The Wombats schreven geschiedenis door als eerste band zonder platendeal als hoofdact een optreden te verzorgen in de Carling Acadamy. Een zaal met een capaciteit van 1200 man. Het gaat dus lekker met deze drie jongens uit Liverpool. En dat is niet zo gek. Ze schrijven razendsnel de ene indie-hit na de andere. ‘Backfire At The Disco’ is catchy as hell. Vrolijke samenzang en een perfecte combinatie tussen energie en melodie. Beïnvloed door groepen als Supergrass en Interpol maken ze ogenschijnlijk zoete en geinige liedjes over meisjes en bijvoorbeeld geiten maar er is ook een bittere ondertoon te ontdekken. ‘Let’s dance to joy division’. Ze nemen hun pluche wombat nog steeds mee naar elk optreden. En ja, Cherub the Wombat heeft een eigen myspace. So what?
www.myspace.com/thewombatsuk

Xerox Teens (xx teens)
Who let the dog out? Haal hem echter niet van het podium, want Dirt Dog Cash, frontman van het Londense vijftal XX Teens, hóórt daar. Zo’n frontman hebben we in tijden niet gehad. Hij weigert bij het drumstel weg te komen, gaat verschuild achter een zonnebril en klinkt als een kruising tussen Bob Dylan en Jello Biafra (vraag je ouders). Met zijn even gekke bandleden maakt hij een maniakale mix van (post)punk en dance die klinkt alsof The Fall vorig jaar is opgericht. In de nieuwe single Darlin’ horen we zelfs steeldrums terug. Niet te kopiëren, vandaar dat ze onlangs hun naam moesten veranderen van Xerox Teens naar XX Teens.
www.myspace.com/xxteens

 ZONDAG 4 NOVEMBER 2007

 Underground Heroes
 De band Underground Heroes bestaat uit Aaron en Joe Dollimore, George Penfold en Jack Miller. Het idee voor hun bandnaam kregen ze terwijl zij op de televisie keken naar de brandweer en het ambulancepersoneel die de slachtoffers van de terroristische aanslagen in de Londense metro hielpen en tegelijkertijd luisterde ze naar het nummer Time For Heroes van The Libertines. Hun live reputatie is berucht. Een overdosis aan testosteron en adrenaline zorgt voor een nogal explosieve combinatie. Ska, reggae, punk en rock. De Underground Heroes wilden precies gaan klinken als hun helden The Specials, The Jam en The Clash. En het is hun nog gelukt ook.  
www.myspace.com/undergroundheroes

Datum: vrijdag 2 en zaterdag 3 november 2007 / extra programma zondag 4 november Kleine Zaal

Aanvang: 19.00,  Open: 18.00

 

London Calling presenteert 5 days off.
De line-up is intussen rond; zeven bands gaan er samen een zeer dansbare
en gevarieerde editie van London Calling van maken. Vrijdag 6 juli, vanaf
19.00 in de grote en kleine zaal van Paradiso.

Bonde Do Role
Bonde Do Role is de baile-funk rage uit Zuid-Brazilië. Twee mc's/dj's
genaamd Pedro en Gorky en een zangeres/ rapster/ wildebras: Marina. De
groep stapelt superbekende samples (AC/DC, Grease soundtrack, Tone-Loc) op
elkaar in hun over-the-top feestmuziek waarbij Marina vunzige Portugese
teksten schreeuwt en rapt. De Braziliaanse band Bonde Do Role brengt als
eerste live-act het geluid van baile-funk naar het noordelijk halfrond.
Wat voor funk? Denk vooral niet aan James Brown of George Clinton.
Baile-funk is de rauwe electro-rap uit de sloppen van Rio de Janeiro.
Ongepolijste, Portugeestalige popmuziek die de favela's en masse op de
been brengt en sinds een aantal jaar de grens oversteekt dankzij
verzamel-cd's als 'Rio Baile Funk'.
http://www.myspace.com/bondedorole

Dan Le Sac vs. Scroobius Pip
Dé novelty-hit van het voorjaar was 'Thou Shalt Always Kill' van het
Engelse duo Dan Le Sac Vs Scroobius Pip. Denk 'Losing My Edge' van LCD
Soundsystem met een flinke lobotomie. De man achter de microfoon is
Scroobius Pip (hij ontleent zijn artiestennaam aan het gelijknamige
gedicht van de nonsenspoëet Edward Lear) en hij vertelt je A: wat voor
willekeurige dingen je allemaal niet meer moet doen ("return to the same
club or bar week in, week out just 'cause you once saw a girl there that
you fancied but you're never gonna fucking talk to" bijvoorbeeld) en B:
dat je favoriete band "just a band" is. Het leverde het stel gigantisch
veel airplay en een bescheiden hit op in eigen land.
http://www.myspace.com/lesacvspip

Does It Offend You, Yeah?
Gefilterde funk, kwaaie electro en twisted disco!
Daft Punk zoals ze begonnen; deze rockende robots spuwen vuur.
Does It Offend You, Yeah? had net zo goed uit Frankrijk kunnen komen: de
refreintjes zijn overgoten met vocoders a la Daft Punk. Dit wordt
gecombineerd met de samples van Sebastian en de grimmige elektronica van
Justice. Toch zijn de heren Engels. De eerste single 'Weird Sience' werd
geproduceerd door Rich Costey, de producer van Franz Ferdinand.
Does It Offend You, Yeah? Is een typisch voorbeeld van een bandje dat
bekend wordt door Myspace; het afgelopen jaar zoemde de naam van de band
rond.
www.myspace.com/doesitoffendyou

Goose
Beukende electropunk met opzwepende synthesizers. Klinkt als "Nine Inch
Nails meets Roxy Music, Soulwax en Justice". Goose komt uit de scene
rondom Soulwax (gitarist Dave ging mee op tour met de gebroeders DeWaele)
en is leerplichtig aan de school van Daft Punk en LCD Soundsystem. Ze zijn
de festivalhit van 2007!
De band begon als AC/DC coverband maar na het winnen van Humo's Rock Rally
in 2002 met hun eigen nummers braken ze door. Inmiddels hebben de heren
zowel voor Heineken als voor de Champion's League een soundtrack gemaakt.
Er is nu een single uit op het label van Fat Boy Slim. OOR noemt Goose te
klein voor de Benelux en het Britse blad NME plaatst de band tweemaal in
zijn hitparade van veelbelovende groepen.
www.goosemusic.com

Junior Boys
Met een extra live-drummer deden de Junior Boys twee indrukwekkende
optredens in de kleine zaal van Paradiso eind vorig jaar en begin dit
jaar. Het duo leverde één van de meest geprezen platen van 2006. 'So This
is Goodbye' bestaat uit melancholische electro-synthpop zijn beïnvloedt
door Roxy Music en Ultravox, terwijl de onderkoelde zangstemmen juist meer
aan singer-songwriters doen denken. Het spanningsveld tussen die twee
stijlen lijkt fragiel, maar lijkt juist uitstekend te werken.
Matthew Didemus en Jeremy Greenspan laten zich ondersteunen door een
drummer, zodat optredens niet te klinisch klinken, zoals bijvoorbeeld ook
LCD Soundsystem dat doet.
http://www.juniorboys.net

Late Of The Pier
Late Of The Pier is een vierkoppige, excentrieke electro new rave-pop band
uit de East Midlands, die groot succes geniet in clubs in en om Londen.
Hun muziek is vergeleken met Daft Punk en The Flaming Lips die samen naar
een science fiction kanaal kijken. De band stoeit met techno, electro en
rauwe indiegitaren, geheel volgens de DIY-stijl. Hun debuutsingle 'Space
and The Woods' is gloednieuw: eind maart 2007 verschenen op WayOutWest
Records.
www.myspace.com/lateofthepier

The Teenagers
De Franse band The Teenagers hoorde Londen roepen en stak het Kanaal over.
Op airplay voor hun eerste single 'Homecoming' hoeven ze voorlopig niet te
rekenen ("I fucked my American cunt" gaat het refrein) maar met een deal
bij het kleine Merok Records (label van onder andere Klaxons) hebben ze
wel degelijk een stap in de goede richting gezet. "They sound like the
Velvets doing the soundtrack to a porno film with Vanessa Paradis on guest
vocals." De nummers van dit trio zijn uit twee akkoorden bestaande lo-fi
indie gitaar liedjes, opgevuld met beats.
http://www.myspace.com/theteenagers

The Whip
Het is nog een beetje vroeg om het over 'de nieuwe New Order' te hebben
maar als je later wilt kunnen zeggen dat je er bij was toen The Whip voor
het eerst in Nederland speelde, weet je wat je te doen staat. Norman Cook
(Fatboy Slim) is al overtuigd, hij legde ze vast op zijn Southern
Fried-label.
Het leek The Whip een goed idee om een instrumentale versie van hun nieuwe
single in te leveren bij party/verzamel-cd-club Kitsuné in Parijs en zo
begon 'Divebomb' zijn bestaan als vrij onweerstaanbare dansplaat.
http://www.myspace.com/thewhipmanchester

 

vrijdag 1 juni 2007, Paradiso, Amsterdam

London Calling goes Glasgow, met:


1990s
Prettig gestoord trio uit Glasgow! Met leden uit de cultband The Yummy
Fur, waar onder andere ook Franz Ferdinand zanger Alex Kapranos in
speelde, heeft 1990's natuurlijk al een streepje voor op veel andere
bands. Hoe de band klinkt? "They play rock and roll like a blonde gets out
of a car!" De single "You're Supposed to be My Friend" circuleert al een aantal
maanden in menig indie-disco.
Het nummer heeft dan ook een zeer meezingbaar refrein, dansbare melodie en
up-tempo drums. "You're Supposed to be My Friend" staat op het album 'Cookies' dat net
uitgebracht is door Rough Trade.
http://www.myspace.com/1990sband

Bricolage
Aaah, de Bricolage: de Franse doe-het-zelf winkel voor hem en haar.
Kattebakken, buxushagen en hamers. Oh nee! We hebben het nog steeds over
Glasgow. Hoe vrolijk kun je worden van een band die zijn inspiratie haalt
uit dandyism, tall stories, grotty pubs, hand claps and ships in bottles?
Heel vrolijk! Ze spelen 80e jaren muziek met Orange Juice invloeden. De
outfits mogen dan retro zijn, hun muziek is bruisend en inspirerend. Samen
met 1990s hebben ze de 'the Franz Ferdinand stamp of approval' gekregen.
De muziek is grappig en strak en met hun partystarters image wil je deze
band live zien. Wij hebben er zin in!
http://www.myspace.com/bricolagetheband

De Rosa
In 2000 zag De Rosa voor het eerst het daglicht in het Schotse
Lanarkshire. Frontman Martin Henry studeerde destijds fine-arts en
fotografie in Glasgow. De aversie die ontstond tegen het verplicht
creatief zijn op de kunstopleiding leerde hem dat hij muziek maken op een
totaal andere manier wilde aanpakken: niet gedwongen creatief zijn maar
puur op intuïtie. Dit resulteert in beschrijvingen van de heuvels van
Lanarkshire evenals enig commentaar op Glasgow ('Cathkin Braes')
Na meerdere valse starten en transformaties kwam de recente line-up met
vier leden uit de strijd en het min of meer compilatie album (van eerder
opgenomen nummers) getiteld Mend kwam uit in 2006. Deze plaat ontving
goede kritieken, en medeveroorzaakte de buzz die nu al rond gaat over het
nieuwe album dat in het komende najaar uit zal komen.
"All too rarely you stumble across a band that stands head and shoulders
above the crap and leaves you gasping for breath, De Rosa are one of those
bands."
http://www.myspace.com/wearederosa


Malcom Middleton
De voormalige gitarist van Arab Strap kwam onlangs op de proppen met zijn
derde album getiteld A Brighter Beat. Een dijk van een plaat waarop hij
zijn sores deelt met de luisteraar in de vorm van pure popmelodieën.
Popmusic for people who hate popmusic.
Hij past in het rijtje van gepassioneerde singer/songwriters zoals Nick
Cave, Elliot Smith en Leonard Cohen. Zijn nummers zijn vaak somber maar
altijd met humor die de mens in de donkerste facetten van het bestaan
raakt. Malcolm's teksten zijn kwetsbaar en vaak een uiting van zijn frustraties
en angsten om het niet goed te doen. Het fijne voor ons is dat Malcolm
Middleton live nog ontroerender en intiemer is dan op plaat.

Mother and The Addicts
Mother and the Addicts: maak plaats voor een flinke dosis new wave
gitaren, vette synths, en strakke, staccato doch soulvolle ritmes. Bij het
luisteren van de soul-blues-psychobilly-glamrock van Mother and the
Addicts denk je direct aan Roxy Music, Dr. Feelgood (Milk & Alcohol), The
Ramones en niet te vergeten the New York Dolls.
Nu al memorabel is het nummer met de titel: "Fuck Me Mummy I Feel Ugly".
"Mother" is zijn redelijk schizofrene alter-ego van twintiger Sam Smith.
www.motherandtheaddicts.com

We are the Physics
We are the Physics spelen voor de tweede maal op London Calling. Op
vrijdag 30 maart waren zij de verassing van de avond, de kleine zaal
puilde uit haar voegen en veranderde in een grote kolkende massa van
uitzinnige, springende en dansende bezoekers.
De boys uit Glasgow willen enerzijds degelijk zijn en anderzijds dansen
als doorgedraaide robots met felle beenbewegingen. De energieke klanken en
punky gitaarrifs van Gang of Four, The Skids, Buddy Holly en vooral Devo
zijn inspiratiebronnen. Deze basis wordt gecombineerd met stoner invloeden
en catchy refreintjes a la Kaiser Chiefs en The Futureheads.
http://www.myspace.com/wearethephysics

 

VRIJDAG 30 MAART 2007

The Long Blondes
The Long Blondes stonden exact een jaar geleden ook op London Calling. Daarna speelden ze ook nog eens in de afgeladen bovenzaal. Het charmante en energieke optreden werd bijzonder positief ontvangen. Nu staan The Long Blondes er heel anders voor: een full length op zak, uitverkochte optredens door heel Europa en nu dus in de grote zaal. De catchy liedjes doen nog steeds denken aan Blondie, de attitude van Pulp en de dansbaarheid van The Human League. Nu is het aan de drie dames en twee heren om Paradiso opnieuw in vuur en vlam te zetten.
http://www.myspace.com/thelongblondes

Kate Nash
De negentienjarige Kate Nash is in zeer korte tijd uitgegroeid tot een van de meest veelbelovende singer-songwriters van Engeland. En je zou kunnen zeggen dat toeval hier een grote rol in heeft gespeeld. Na een val van de trap, waarbij ze haar been brak, zat ze noodgedwongen drie weken thuis. Haar ouders kochten een gitaar voor haar om zichzelf een beetje bezig te houden. Ze begon gelijk liedjes te schrijven die ze opnam op haar laptop. Deze liedjes zette ze op haar myspace site en de rest is geschiedenis. Twintigduizend vrienden en uitverkochte zalen. Nash klinkt als een combinatie tussen Johnny Rotten, Joni Mitchell en Lilly Allen. Geniale, gekke liedjes met simpele elektronische beats, keyboards, gitaren en teksten over foute vriendjes en gemene vriendinnen. Haar eerste single; Caroline's A Victim/Birds is net uit op het label Moshi Moshi.
www.myspace.com/katenashmusic

My Luminaries
Een viertal uit Reading en Manchester, dat lekker in het gehoord liggende rock maakt. Denk aan de opgewekte variant van the Arcade Fire, een plukje Maximo Park en oude Blur, maar dan met Chris Martin op zang. De eerste ep “Jumpin the Great White” is alweer bijna uitverkocht en verovert langzaamaan het thuisland. Bijzonder charmant bandje, dat My Luminaries!
http://www.myspace.com/myluminaries

The Pigeon Detectives
Ook deze band komt op herhaling. Na een van de hotste optredens in de bovenzaal op de afgelopen London Calling editie en een enorm succes in het thuisland lijk the Pigeon Detectives klaar voor het grote werk. Ze worden door de Britse journaille getipt als een band die het in zch heeft echt door te breken en de komende zomer op de grote festivals te staan. Ietwat overdreven? Waarom? De onwaarschijnlijk aanstekelijke indiepop is dansbaar maar stevig en nodigt uit om mee te ziongen en uit je dak te gaan. Dit keer in de grote zaal van Paradiso!
www.thepigeondetectives.com

The Twang
Happy Mondays, Stone Roses, en The Streets. Het zijn niet de minste, maar juist deze bands komen gelijk bij je op als je The Twang hoort. Deze jonge band uit Birmingham verovert op dit moment Engeland met een dosis arrogantie waar de gebroeders Gallagher nog van zouden schrikken. De kans is echter zeer groot dat ze al hun grote woorden ook daadwerkelijk waar gaan maken. The Twang staat al tweede op de fameuze BBC hotlist van 2007, de lijst met tips van muziekjournalisten in Engeland.
www.myspace.com/thetwang

The Wombats
The Wombats schreven onlangs geschiedenis door als eerste band zonder platendeal als hoofdact een optreden te verzorgen in de Carling Acadamy. Een zaal met een capaciteit van 1200 man! Het gaat dus hard met deze drie jongens uit Liverpool. En dat is niet zo gek. Ze schrijven razendsnel de ene indie-hit na de andere. Vrolijke samenzang en een perfecte combinatie tussen energie en melodie. Het zal niet lang duren voordat The Wombats een platencontract hebben en groter worden dan ze zelf ooit hadden kunnen dromen.
www.myspace.com/thewombatsuk


We are the Physics

Onvervalste hoekige artrock met een flinke laag stonerrock en een DIY attitude is altijd welkom op London Calling. We are the Physics begon als “We are the Physics Club and Therefore Everything we Say is Fact”. De naam werd ingekort tot We are the Physics en het balletje ging rollen. Het eerste optreden in Schotland was per ongeluk en niet geplant: Hoggboy cancelde een show en We are Physics greep haar kans.De boys uit Glasgow willen enerzijds degelijk zijn en anderzijds dansen als robots met felle beenbewegingen. De energieke klanken en punky gitaarrifs van Gang of Four, The Skids, Buddy Holly en vooral Devo zijn inspiratiebronnen voor We are the Physics. Deze basis wordt gecombineerd met stoner invloeden en catchy refreintjes a la Kaiser Chiefs en The Futureheads (beiden oud- London Calling gedienden).
http://www.myspace.com/wearethephysics


Our Lunar Activities
Zanger-gitarist Charles Clark van Our Lunar Activities was in een vorig leven zanger van de band Astrid en maakte deel uit van The Reindeer Section (de Schotse supergroep met leden van onder andere Arab Strap, Snow Patrol, en Belle & Sebastian). Our Lunar Activities is afkomstig uit Glasgow, en bevriend met bands uit de Schotse indie scène; zo namen Snowpatrol en + 44 de band mee als voorprogramma en verleende Barry Burns (Mogwai) zijn hulp bij enkele opnames. Geïnspireerd door bands als Pavement, Guided by Voices en Hüsker Du (maar ook Placebo en Interpol zijn duidelijk terug te horen), maakt het kwartet scherpe, pakkende liedjes met veel kracht en energie.
www.myspace.com/ourlunaractivities


Solarise
Het is algemeen bekend dat er veel kwaliteitspopmuziek uit Schotland komt. Solarise is zo een Schotse band die kwaliteitspopmuziek levert. Electronica wordt geïntegreerd met solide popsongs op haar eigen wijze creëren de Schotten zo dromerige pop a la Zita Swoon en dEUS met een intelligente link naar Pavement en Tortoise. Op hun myspace noemt de band bij haar invloeden: All Things Dutch, tussen bands als Air, Muse dEUS, Air, Mercury Rev en Placebo. De schotten werkten met de producer van Arno en dEUS, Rudy Coclet, bij het opnemen van hun album ‘Still the Same Dream’.


South Central
Het Britse antwoord op Justice. Hun remixes voor o.a. Klaxons, Shitdisco, The Maccabees, Sunshine Underground en Boy Kill Boy liegen er niet om en vinden gretig aftrek in de Engelse clubs. Na een dj set in de kelder van Paradiso in februari treedt het duo nu live op de afterparty van London Calling. Verwacht pompende beats en knallende gitaren.
www.myspace.com/southcentralmusic

These New Puritans
Hypnotiserende bas, gitaren, drums, een zwaar vervormde ‘angry young man’ stem en een punk attitude: These New Puritans. Voor fans van The Fall, P.I.L., Mission of Burma en Gang of Four. Dat de band zelf ook fan is van The Fall blijkt wel uit het feit dat de naam afkomstig is van een nummer van eerder genoemde band. De vier bandleden van These New Puritans zijn allen tieners die prat gaan op hun intelligentie en voorkeur voor literatuur van schrijvers als Kafka en Dante. Zo zeggen ze niet te oefenen maar te praten over hun muziek. Ze zien er uit als obscure russen uit begin vorige eeuw maar zijn al geruime tijd erg hip, hot and happening in Engeland.
http://www.myspace.com/thesenewpuritans

ZATERDAG 31 MAART 2007


The Aliens
Dames en heren The Aliens zijn geland. Het trio The Aliens bestaat uit ex-leden van de Beta Band en maken prettig gestoorde liedjes die vol zitten met psychedelische gitaren en vrolijke electronica. Zelf zeggen ze geïnspireerd te zijn door Sergio Leone, Serge Gainsbourg, Brian Eno, Brian Wilson, Larry David en Ol' Dirty Bastard. Een apart stel bij elkaar maar dat zijn The Aliens ook. Belachelijk vrolijke muziek waar je onmogelijk stil bij kunt blijven staan.
www.myspace.com/thealiens1

Air Traffic
Volgens de invloedrijke BBC Radio 1 dj Zane Low is de EP Never Even Told Me Her Name van de band Air Traffic de 'hottest record in the world right now'. De indie-rock band uit Bournemouth speelde al bij 'Later with Jools Holland' en waren het voorprogramma tijdens de Britse tournee van Snow Patrol. Een aardige c.v. voor een bandje dat net uit de oefenruimte komt. Daarbij komt nog dat ze net getekend zijn door het grote EMI. Of dit alles terecht is kun je straks zelf beoordelen op het London Calling Festival. De indie anthems waar de gitaren en piano's je om de oren vliegen spreken waarschijnlijk voor zich.

The Maccabees
Evenals The Long Blondes stonden the Maccabees ook eerder op London Calling, een half jaar geleden welteverstaan. De band uit Brighton, niet te verwarren met hun naamgenoten uit Birmingham, maakt geweldig aanstekelijke postpunk in de beste traditie van Gang of Four, XTC en Talking Heads. De scherpe gitaarriffs, dansbare ritmes en vocale wisselwerking tussen zanger Orlando en gitarist Felix… al deze elementen maken The Maccabees misschien wel de interessantste van de huidige lichting postpunk-new wave bands. Als voorbode van het debuutalbum is er nu de nieuwe ep “About your Dress”, een lekker springerig nummer. Ondertussen speelt de band haar thuisland plat, ondermeer door op de NME Rock and Roll Riot en MTV2 tournees te gaan. Gewoon lekkere lo-fi indierock!
http://www.myspace.com/themaccabees

Ox.Eagle.Lion.Man.
De band met de merkwaardigste naam van London Calling is in ieder geval gevonden. Gelukkig is de muziek net zo eigenzinnig als de bandnaam, Ox.Eagle.Lion.Man maakt een intrigerende mix van electronica, rock en samples. De hoge, bezwerende stem van Saint Frederick Blood-Royale II doceert brutaal terwijl de band lekker zijn eigen gang gaat. Referenties: Captain Beefheart, Django Reinhard en Frank Zappa!
http://www.myspace.com/oxeaglelionman 

The Strange Death of Liberal England
The Strange Death of Liberal England (TSDOLE), vernoemd naar het klassieke boek van George Dangerfield uit 1935, maakt prettig in het gehoor liggende instrumentale postrock. Mooie, bezwerende melodieën worden aangevuld met aparte klanken en instrumenten, waardoor de liefelijke sound van TSDOLE, toch iets onheilspellends krijgt. De band hangt ergens tussen The Arcade Fire en Godspeed You Black Emperor in, maar zeer zeker met een eigen geluid. Uitgebracht op het roemruchte Fantastic Plasticlabel!
http://www.myspace.com/tsdole 

The Violets
'Watch out for these, they can and will blow you away.' Als de Yeah Yeah Yeahs en Be Your Own Pet vooraan staan in je platenkast dan zijn The Violets een absolute must. Onstuimige indie/punk die doet denken aan oude bands als Wire en Siouxsie & The Banshees.
www.myspace.com/thevioletsuk

Moke

Moke (naar Mokum, maar ook de naam van de Ierse oom van zanger Felix Maginn) nam in Studio 150 het debuutalbum Shorland op met producer Joeri Saal, bekend van zijn werk met Paul Weller in dezelfde Amsterdamse opnamestudio. Vriendschap van de bandleden met “modfather” Weller leidde tot twee optredens die Moke in december vorig jaar gaf als voorprogramma van Weller en band in The Forum, het Paradiso van Londen. Paul Weller liet zich na het horen van enkele vers opgenomen tracks van het album lovend uit over hun muziek: “Smashing tunes!”Voorafgaand Shorland, een cd die volgens insiders tot de hoogtepunten van het Nederlandse popjaar zal gaan behoren, verschijnt begin maart de single Last chance.
www.myspace.com/moketheband


GoodBooks
Hoe klinkt het ideale theekransje van GoodBooks? Paul Weller, Karl Bartos (Kraftwerk), Jeff Buckley, Chaka Kahn en Harry Potter met elkaar aan de thee en scones, aldus GoodBooks op haar eigen Myspace. GoodBooks staat voor zeer melodieuze popliedjes met een new-wave twist. Beïnvloed door Kraftwerk, Pulp, The Cure, Talking Heads en Mystery Jets maken de vier jonge bandleden originele, verbeeldingsrijke en sfeervolle, catchy popmuziek. In Engeland ging het kwartet uit het Engelse Kent mee op de tour van het tijdschrift Vice en single ‘Leni’ werd geremixed door het überhippe Crystal Castles.
www.myspace.com/goodbooks


The Enemy
Nou weet iedereen dat de NME goed is in het hypen van jonge Britse bands, maar deze zin afkomstig uit het blad wekt toch onze nieuwsgierigheid: "The band we have been waiting for since Oasis went to seed". Liam, Andy en Tom zijn The Enemy, afkomstig uit Coventry (Britse midlands). The Clash, Oasis, The Jam, Pulp, The Specials en The Smiths zijn de voorlopers van The Enemy: de jongens kennen hun klassiekers. Beschikkend over een flinke doses zelfvertrouwen en met de juiste, spannende, energieke en catchy nummers, hebben de jongens alles in zich om heel groot te worden. De drie broekies tekenden bij het legendarische Stiff Records (label van onder andere Elvis Costello, Ian Dury, The Pogues en Madness).
http://www.myspace.com/theenemycoventry

The Switches
Superdansbare indierock uit London! Denk aan Supergrass, The Sweet, The Rakes en Queen. De catchy refreintjes, funky baslijnen en falsetstem van zanger Max mixen glamrock uit de jaren zeventig met moderne dansbare rock zoals we die de laatste jaren vaker uit de UK hebben horen komen. The Switches staan garant voor een goed feestje en zoals het oud-Britsch spreekwoord luidt: beter goed gejat dan slecht verzonnen!
http://www.myspace.com/weareswitches 

The Victorian English Gentlemens Club
The Victorian English Gentlemens Club is een trio dat liedjes schrijft over het moderne leven, gebruik makend van gitaar, drums en vocalen., Punky riffs, stompe drums, een beetje elektronica en eenvoudige teksten; een consistente lo-fi rommelpot. Denk: Pixies. Rauw, kaal, melodieus, simpel en urgent. Het trio, twee dames (de ritmesectie) en een heer, zijn studenten uit Cardiff. De band is een favoriet van Artrocker: Victorian English Gentlemens Club was headliner van een van de avonden van het festival.
http://www.myspace.com/thevictorianenglishgentlemensclub